[ برگشت به صفحه اصلی | انتخاب موضوع جدید ]
برخى ادعا کردهاند که مثلث برمودا، جزیره خضرا است که امام زمان(ع) در آن زندگى مى کند.(2) این ادعا مبنى بر گزارشهاى على بن فاضل مازندارنى است. وى مدعى شده که به جزیره خضرا رفته و آن را محل زندگى امام زمان(ع) یافته است. برخى دیگر مانند ناجى نجّار گفته که مثلث برمودا جزیره خضرا است که على بن فاضل مازندرانى حدود هفتصد سال پیش به آن جا سفر کرده است. صحت این ادعا مبتنى بر دو پیش فرض است که هر دو منتفى است:
یک: جزیره خضرا واقعیت داشته باشد و امام زمان(ع) در آن زندگى کند. اکثر اندیشمندان وجود جزیره خضرا را انکار نموده و آن را افسانه خواندهاند.(3) علامه جعفر مرتضى مى نویسد: داستان جزیره خضرا نه از نظر سند درست است و نه از نظر متن و به هیچ وجه مجالى براى قبول یا اعتماد و اطمینان بدان وجود ندارد.(4)
دو: امام زمان(عج) مکان معیّن داشته باشد که در آن جا زندگى کند، حال آن که - بر اساس روایات - امامزمان مکان معیّن ندارد،اگر چه در برخى روایات آمده است که حضرت در مدینه واطراف آن زندگى مى کند.(5) در بعضى روایات دیگر به حضور حضرت در مکّه و اطراف آن اشاره شده است.(6) اما دسته دیگرى از روایات دلالت دارند که امام زمان(عج) به گونه ناشناس با مردم حشر و نشر داشته و مکان معیّنى ندارد و مردم او را نمىشناسند.(7)
از مجموع این روایت استفاده مى شود که حضرت مکان معیّن ندارد. بر این اساس باید گفت این ادعا که امام زمان(عج) در مثلث برمودا زندگى مى کند، قابل قبول نیست. رفت و آمد در جزیره برمودا براى دیگران امکانپذیر است و اختصاص به گروه و افراد خاصى ندارد.
1. ابوالفضل طریقه دار، جزیره خضرا - افسانه یا واقعیت، از ص 45 به بعد.
2. جعفر مرتضى، دراسة فى علامات الظهور والجزیرة الخضراء، ص 273.
3. ابوالفضل طریقه دار، همان، ص 211 به بعد.
4. جعفر مرتضى، همان، ص 273.
5. شیخ طوسى، کتاب الغیبه، ص 266.
6. ابراهیم نعمانى، کتاب الغیبه، ص 182.
7. همان، ص 164.
فستیوال دُز (Douz) یکی از قدیمیترین جشنهای کشور تونس است. ده روز موسیقی فانتزی و جالب، اسب سواری و شتر سواری، سکوت این واحه بیابانی را درهم میشکند و بیش از ۵۰ هزار روستایی، چادرنشین، و جهانگرد را مجذوب خود میکند.
ده روز موسیقی فانتزی و جالب، اسب سواری و شتر سواری، سکوت این واحه بیابانی را درهم میشکند و بیش از ۵۰ هزار روستایی، چادرنشین، و جهانگرد را مجذوب خود میکند. این رویداد هم از جنبه برنامهریزی و هم از جنبه بازارهای مورد نظر که سوداگران از آن سوی دریا با لباسهایی منگولهدار را در میدانی بسیار زیبا دور هم جمع میکند، حائز اهمیت است.
موسیقی فانتزی (fantasia) بیشترین تماشاچی را دارد. این نمایش (آرایش) نظامی با ۱۲ مرد سواره نظام با نظم و دقت بسیار انجام میشود. ۹ نفر از آنها سوار بر اسبهایشان به سوی سنگی میتازند، فریاد میکشند، و رو به آسمان شلیک میکنند، تفنگ بر دست به سوار کاری ادامه داده و تا وقتی که با ایجاد گرد و غبار بسیار متوقف میشوند، به شلیک کردن ادامه میدهند.
علاوه بر این، مسابقههای شتر سواری، اسب سواری و سگ تازی، و همچنین شعر سرایی، موسیقی و مراسم عروسی سنتی نیز برگزار میشود.
از آنجایی که این رویداد در پی پایان یافتن برداشت محصول صورت میگیرد، خرمای تازه و “لگمی” (شیره مخمر درخت خرما، lagmi) نیز در بازار به فروش میرسد. صنایع دستی مسی تزیین شده، قفسهای پرندگان، انواع بخورها، آبنوسها، شترها و گلهای صحرایی نیز به فروش میرسند.
دُز آخرین مکان بسیار مهم در جاده سنگفرش شده به سوی صحرای “گرند اِرگ اُریینتال” است که در طول سال، سهشنبه بازار در آنجا برگزار میشود. وقتی وارد شهر میشوید، انبوهی از خانههای بادی سنگی رنگارنگی به چشم میخورند که در کوچههای باریک در راستای ردیف درختان سر به فلک کشیدهی خرما قرار دارند و گاریها به آرامی در خیابانها در حرکتند. از آنجایی که شهر کاملاً محصور بیابان است، هر روز در کشمکش با بادهای شن بوده و اگر این گاریها نمیبودند، دُز در بستری از شن دفن میشد. از دُز یا کبیلی میتوانید گشتها و بازدیدهای عمیقتری به سوی صحرا تا دهکدههای آباد زفرآن، نوئل، تولبا، یا اِل فائوئر انجام دهید.
زمان: ده روز در اواسط ماه دسامبر. زمان جشن بسته به زمان برداشت محصول متغیر است.
مکان: دُز، ۳۲ کیلومتر(۲۰ مایل) جنوب کبیلی
حملونقل: هر روزه اتوبوسهایی مجهز به سیستم تهویه از تونس و غبزه و همچنین وسایل حمل ونقل محلی از کبیلی به مقصد دُز حرکت میکنند.
اسکان: هتلهای بسیاری در شهر وجود دارد، ولی بیشتر آنها توسط گروههای مسافرتی رزرو میشوند. بهتر است که از قبل مکان اقامت خود را رزرو نمایید یا در کبیلی بمانید.
کشتى گردشگر دريا ها که ميتوان آن را يک هتل بسيار لوکس شناور به با تمام امکانات تفريحى به حساب آورد يکى از کشتى بسيار لوکس شناور در درياهای کاراييب است.
کشتى گردشگر دريا ها که ميتوان آن را يک هتل بسيار لوکس شناور به با تمام امکانات تفريحى به حساب آورد يکى از کشتى بسيار لوکس شناور در درياهای کاراييب است.
اين کشتى ۱۳۷۰۰۰تنى که در سال ۲۰۰۰ به آب انداخته شده داراى ۱۴ عرشه ،گنجايش ۳۱۱۴ نفر مسافر و ۱۱۸۰ خدمه ميباشد.اين کشتى داراى ۹۳۹اتاق رو به دريا بوده که ۷۶۵عدد آن داراى بالکن ميباشد.همچنين ۶۱۳ اتاق فاقد پنجره رو به دريا که ۱۳۸ اتاق آن داراى منظره فضاهاى داخلى کشتى است . بعلاوه ۲۶ اتاق نيز براى افرادى که ويلچير استفاده ميکنند طراحى شده . اتاقهاى اين کشتى داراى دکوراسيونى زيبا ، ساخته شده از چوب و داراى امکانات رفاهى نظير تلفن ٫ تلويزيون ٫ ماهواره ٫ مينى بار و سيستم تهويهمطبوع مجزا ميباشد.گردشگر دريا ها داراى چندين رستوران است که بزرگترين آنها داراى سه طبقه بالکن مانند بوده و با غذاهايى متنوع از سراسر دنيا پذيراى ميهمانان است و سرويس ۲۴ساعت نيز پاسخ گوى نيازهاى شبانه روزى مسافرين اين هتل شناور ميباشد.
فضاى داخلى کشتى با دکوراسيونى بسيار زيبا و چشم نواز شامل مجوموعه اى هنرى به ارزش ۱۱ميليون دلار است ٫ از فضاهاى داخلى کشتى ميتوان به خيابانى در ميان کشتى به طول يک زمين فوتبال اشاره کرد که سر تا سر در دوطرف آن کافى شاپ ها پيتزا فروشيها ٫ کتاب فروشى ها ٫ لوازم ورزشى و بوتيک هايى ماننده ورساچه ٬ بولگارى و ديگر مارکهاى مشهور جهان و آکواريومى به ظرفيت ۵۰ تن آب به همراه ماهى هاى رنگا رنگ نقاط مختلف قرار دارد.
سالن کنسرت مجلل و لوکس اين کشتى با ۱۳۵۰ صندلى به سبک تاتر برادوى امکان برگذارى کنسرتها و نمايشهاى مجلل راحتى با امکان نمايش ريزش برف و ايجادفضاهاى سرد داراست ٫ سالن دوم اجراى برنامه ها داراى دکوراسيونى به سبکهندى داراى مجسمه هاى بزرگى از فيلها در ورودى است.
ديگر امکانات اين کشتى شامل:
مرکز اينترنت ۲۴ ساعته
سالن عروسى
زمين گلف
فضاى ورزش و بدن سازى به وسعت ۱۳۰۰ متر مربع داراى امکانات متعدد مانند ايروبيک تردميل و لوازم ورزشي ٫ استخرهاى سر پوشيده ٫ سلاريم به وسعت ۱۰۰۰ متر مربع ٫سالن ريلکسيشن ٫ پيست دو ٫ زمين بسکتبال ٫ واليبال ٫ صخره نوردى ٫ سالن پاتيناژ ٫پيست اسکيت و کليه لوازم بدن سازى فضاى نگهدارى کودکان به وسعت ۱۴۰۰متر مربع در چهار گروه سنى به همراه برنامه متنوع ٫ اتاقهاى بازى ٫ کلوپهاى متنوع ٫ نمايش فيلم ٫ تجربيات علمى ٫کارناوال شبانه ٫ غذا و منو مخصوص کودکان , شايان ذكر است كه نحوه رزرواسيون اين هتل شناور از طريق اينترنت بوده و هزينه اقامت در آن در تورهاى ۵ تا ۱۰ روزه به طور متوسط براى هر نفر هر شب 100 دلار است.
شهر «مل مو» در كشور سوئد از جمله شهرهايي است كه برنامه هاي توسعه بسيار دقيقي در آن اجرا شده است...
ه طوري كه پس از بررسي هاي فراوان و دقيقي كه به وسيله معماران و شهرسازان اروپايي صورت گرفت، برج «Turning Torso» (دومين برج بلند قاره اروپا) توسط «سانتياگو كالاتروا» معمار برجسته اسپانيايي طراحي شد و ساخت آن پس از سه سال در اواخر سال ۲۰۰۵ ميلادي به پايان رسيد. با آغاز پروژه ساخت برج ۵۵ طبقه Turning Torso، سوئدي ها به ويژه مردم شهر مل مو بي صبرانه منتظر افتتاح و آغاز به كار اين برج ۱۹۵ متري بودند. اين برج بلندترين ساختمان مسكوني كشور سوئد است كه در راستاي طرح«West Harbour» سوئد ساخته شد. اين برج با الهام از حركات طبيعي بدن انسان توسط كالاتروا، ابتدا در قالب يك مجسمه سنگي و سپس در قالب يك معماري hi-tech (تكنولوژي سطح بالا) طراحي شد و اكنون نيز همخواني كاملي با بافت جديد اطراف خود دارد.
سانتياگو كالاتروا نقاش، مجسمه ساز و مهندس معمار زبردستي در طراحي ساختمان است كه دورانديشي او در پيش بيني سيستم سازه برج ها، مهمترين عامل موفقيت او است.
اين برج از ۹ مكعب ۵ طبقه تشكيل شد كه اين ۹ مكعب با نود درجه چرخش، نماي منحصر به فردي را ايجاد كرده است. مكعب اول و دوم مخصوص دفاتر اداري- تجاري و بقيه مكعب ها مخصوص واحدهاي مسكوني است كه البته سالن هاي ورزشي، استخر، جكوزي و تالارهاي پذيرايي هم جزء آنها است. طرح استثنايي اين برج تاكنون دو جايزه ويژه بهترين طرح معماري برج هاي مسكوني و يك جايزه بهترين طرح سازه بتني را تصاحب كرده است. از آنجايي كه اين برج يكي از ساختمان هاي معروف جهان است، مي بايست امكانات رفاهي مناسبي را هم در اختيار ساكنان خود قرار دهد؛ چرا كه اجاره ۵ هزار يورو به ازاي هر متر مربع يك واحد مسكوني يا تجاري اين برج امكانات خاصي را هم مي طلبد.
تمامي واحدهاي اين آسمانخراش، تجهيز شده به لوكس ترين مبلمان و وسايل است. ضمن اينكه تجهيزات به كار رفته در واحدهاي اين برج ساخت شركت هاي معتبر بوش آلمان و فيليپس هلند است.
از جمله امكانات رفاهي قابل توجه اين برج اداري- مسكوني در اختيار داشتن شبكه كامپيوتري داخلي است كه ساكنان اين آسمانخراش به وسيله آن مي توانند به تمامي شبكه هاي كامپيوتري مركز تجاري، خدماتي، تفريحي و... در داخل اين برج دسترسي داشته و از امكانات آنها به عنوان عضوي از مجموعه Turning Torso با خدمات ويژه استفاده كنند. در ضمن يك شبكه اينترنت پرسرعت (دو گيگابايتي) و همچنين انشعاب تلويزيون كابلي ويژه اين برج هم از امكانات ارتباطي قابل ذكري است كه در اختيار ساكنان Torso است.
جالب اينكه در اين آسمانخراش، ساكنان هر واحد مي توانند در هر لحظه كه بخواهند به وسيله سيستم مانيتورينگ اختصاصي شان از ميزان مصرف آب، برق و ساير انرژي هاي مورد استفاده مطلع شوند.
گرچه معمار اسپانيايي با همكاري مشاوران خود، يك سيستم منطقي و مقاوم براي طرح اين شاهكار معماري هاي تك در نظر گرفته بود ولي بدون شك اجراي سازه چنين برجي نيازمند تحقيقات و محاسبات علمي پيچيده يي است.
اساس طراحي و سيستم سازه اين آسمانخراش براساس نتايج به دست آمده از آزمايش هاي دشوار «تونل باد» انجام شده روي ماكت اين برج در دانشگاه وسترن شهر انتاريو كانادا تعيين و سپس به وسيله مهندسان ارشد سازه طراحي و محاسبه شده است.
طرح نخست، عبارت بود از يك فونداسيون حجيم بتني به طول ۳۰ متر و ضخامت ۷ متر كه به وسيله ستون هاي ويژه يي به ارتفاع ۱۸ متر بر پي اصلي اين برج قرار گرفته و به پايين ترين سطح آسمانخراش متصل شده است.
اين ستون ها به منظور مقاومت در برابر فشارهاي جانبي زمين توسط تيرهاي بتني به يكديگر متصل شده اند.
در مركز اين فونداسيون استثنايي، يك سازه بتني لوله يي شكل قرار دارد كه با قطر داخلي ۵/۱۱ متر به عنوان محور و هسته مركزي كل آسمانخراش به ارتفاع ۱۹۵ متر قرار گرفته است.
ضخامت ديواره اين سازه لوله يي شكل كه آسانسورها و راه پله اين برج را در خود جاي داده و تحمل بار اصلي برج برعهده آن است، روي فونداسيون ۴/۳ متر و در بالاترين نقطه برج ۶/۰ متر است.
كف تمامي طبقات برج كه ضخامت سازه يي كمتر از ۳۰ سانتي متر دارد، به صورت يك لوح بتني يكپارچه به هسته مركزي متصل است.
انتقال نيروي هاي جانبي وارد بر ساختمان نيز برعهده سازه فولادي ۸۲۰ تني است كه در گوشه برج قرار گرفته است.
اين سازه ساخت شركت هاي اسپانيايي است و به وسيله شركت دانماركي «Promecon» نصب شده است كه نيروهاي جانبي وارده را به واسطه ديوارهاي سازه يي طبقات به هسته مركزي منتقل مي كند.
در واقع در زير فونداسيون برج يك صخره سنگي قرار دارد كه بستر بسيار مناسبي براي احداث اين آسمانخراش بزرگ است و ستون هاي استفاده شده در فونداسيون اين برج به اندازه ۴ متر در اين صخره سنگي فرو رفته اند.
پس از اجراي شبكه ۶۰۰ تني فولادي فونداسيون، عمليات بتن ريزي پي برج به وسيله تجهيزات توليد شده در دو كارخانه نروژي و در مدت سه شبانه روز پياپي انجام شد و ۵۱۰۰ مترمكعب بتن در اين بخش برج استفاده شد.
نكته جالب در زمينه كنترل دماي اين حجم از بتن ها است؛ چرا كه بتن در مدت زمان رسيدن به مقاومت و گيرايش، در اثر فعل و انفعالات شيميايي، مقداري گرما آزاد مي كند كه در چنين شرايطي سرد شدن سطح خارجي و گرم ماندن لايه داخلي موجب ايجاد ترك هايي در بتن مي شود و اين امر از استحكام و مقاومت نهايي بتن مي كاهد.
ا توجه به ضخامت ۷ متري اين فونداسيون، قبل از اجراي طرح مهندسان سازه شرايط بتن ريزي را توسط كامپيوتر شبيه سازي كردند تا شرايط دماي بتن در طول اين مدت تحت كنترل باشد.
اجراي هسته لوله يي شكل برج هم توسط قالب هاي فلزي لغزنده انجام شد، به اين صورت كه پس از بتن ريزي هر طبقه از اين هسته، اين قالب فلزي مركب به وسيله جك هاي هيدروليك به طبقه بالا منتقل مي شد.
بتن ريزي كف و ديوارهاي برج هم پس از اتمام ساخت هر طبقه از هسته مركزي به وسيله قالب هاي فلزي مثلثي كه در كنار يكديگر شكل مربع كف را تشكيل مي دهند، انجام شد. در عمليات بتن ريزي هسته مركزي هم، در كف طبقات و ديوارهاي اين برج از تكنولوژي Self- compacting يا بتن خودفشرده شونده استفاده شده كه در اين روش نيازي به متراكم كردن بتن ريخته شده به وسيله دستگاه هاي ويبراتور نيست.
از جمله كارهاي حساس و پيچيده ساخت اين آسمانخراش، اجراي نماي آن بود كه نيازمند دقت بسيار بالايي بود.
ماي ساختمان متشكل از ۲۸۰۰ پنجره و ۳۱۰۰ پانل آلومينيومي است كه در زمان طراحي نما، آزمايش هاي فراواني در مورد شيوه به كارگيري آنها انجام شد كه نتيجه آن، ايجاد جداره يي مستحكم در برابر وزش بادهاي تند، تبادل حرارت و جلوگيري از نفوذ صدا و رطوبت است. ضمن اينكه نحوه اتصال سازه فولادي به سازه بتني اين برج نيز توسط متخصصان دانشگاه وسترن دانشگاه كانادا طراحي و شبيه سازي شد و با همكاري بهترين متخصصان اروپايي، امريكايي و كانادايي اين برج زيبا و استثنايي در سوئد بنا نهاده شد.
سوريه در خاورميانه قرار دارد كه پايتخت آن شهر تاريخي دمشق است. دمشق قديميترين شهر جهان به حساب ميآيد و قدمتش به هزاره سوم قبل از ميلاد ميرسد...
اين شهر تا به امروز به طور پيوسته محل سكونت انسان بوده و بافت تاريخي آن با بيش از 125 عمارت باستاني در فهرست ميراث جهاني يونسكو قرار دارد.شهر دمشق در زبان عربي شام خوانده ميشود. لغت «شام» از ريشه كلمه «شمال» در زبان عربي گرفته شده است زيرا شهر دمشق يكي از شماليترين شهرهاي عربي باستان بوده است، لذا كلمه «شام» را براي اين شهر در نظر گرفته بودند. بعدها دمشق كه ريشه زبان آرامي دارد و به معناي «مكان پرآب» است، براي اين شهر باستاني انتخاب شد.دمشق با جاذبههاي تاريخي و زيارتياش يكي از مكانهاي مورد علاقه جهانگردان است. اين شهر با عمارتهاي تاريخي و مذهبي متعلق به دورههاي مختلف از شهرت جهاني برخوردار است.به دمشق كه برويد، محراب امام سجاد (ع) و مقبره مطهر حضرت زينب كبري (س) و مقبره تعدادي از صحابه حضرت محمد (ص) از جمله عبدا... بن جعفر بن ابيطالب، مقبره حضرت رقيه دختر امام حسين (ع) و قبري كه منسوب به بلال حبشي است را ميبينيد. همچنين هنوز محلي كه مسيحيان در آنجا غسل تعميد ميكردند، وجود دارد
در دمشق بازارها، قصرها، تكايا و حمامهاي تاريخي بسياري است كه هريك داراي ارزش تاريخي و فرهنگي خاص خود است.
مردمان دمشق
مردمان اين شهر بسيار خونگرم و مهماننواز هستند. در اين شهر گروههاي نژادي و قوميتهاي گوناگوني از جمله عربها هنديها، ايرانيها، ارمنيها، كردها و تركها ديده ميشوند. مردمان اين شهر به غذا و خوراك خود اهميت زيادي ميدهند. قهوه و چاي نيز بهترين نوشيدني آنان محسوب ميشود. آنان بسيار خانوادهدوست هستند و تمام تلاشمردان در جهت رفاه و آسايش خانواده است. مردان عصرها به قهوهخانه ميروند و به همراه دوستان خود چاي و قهوه ميل ميكنند. چايخانههاي سيار در بازار دمشق نيز معروف است. چايدارها قوريهاي بزرگ برنجي به پشت خود ميبندند و براي مردم در كوچه و خيابان چاي ميريزند.زنان دمشق در حياط خانه خود كه مشرف به بيرون نيست و پر از درخت است، همه كارهاي خانه خود را انجام ميدهند. همچنين زنان مهمانيهاي مفصل زنانه ميگيرند و اتاقها را با پشتي پر كرده و برابر هر پشتي يك قليان و ميز كوتاهي ميگذارند و روي ميز ظروفي مملو از ميوه و تنقلات از جمله انجير خشك، برگههاي زردآلو و هلو است. كوفته، دلمه و پيراشكي گوشت نيز از غذاهاي متداول سوريهاست. در ضمن زنان خانهدار رسم دارند غذاها را در سيني گرد قرار داده ودر برابر مهمانان خود بگذارند. دوغ نيز يكي از نوشيدنيهاي مورد علاقه مردمان سوريه است كه در مهمانيهاي زنانه، خواستگاريها رواج زيادي دارد و دختران دمبخت در اين مهمانيها به انتظار مينشينند تا موردپسند قرار گيرند.
جغرافياي سوريه
سوريه با 185180 كيلومتر مربع، هشتاد و هفتمين كشور جهان است كه در جنوبغرب قاره آسيا كنار درياي مديترانه و در همسايگي كشورهاي تركيه در شمال، عراق در شرق و جنوبشرقي، اردن در جنوب، فلسطين در جنوبغربي و لبنان در غرب واقع است.
آبوهواي آن در كنارهها و نواحي جنوبغربي معتدل و مرطوب و مديترانهاي است و در ساير نقاط، گرم و خشك است. بلندترين نقطه آن از دريا، جبل شيخ با 4182 متر ارتفاع است.
بندرهاي مهم سوريه عبارتند از: لاذقيه، طرطوس و بايناس كه در كنار درياي مديترانه واقع است.
مذاهب و فرقههاي مذهبي
86 درصد جمعيت اين كشور را مسلمانان و 13/5 درصد را مسيحيان تشكيل ميدهند. حدود پنج هزار يهودي نيز در دمشق و اطراف آن زندگي ميكنند. زبان رسمي اين كشور عربي و ديگر زبانها كردي، ارمني و آرامي است. اين كشور از سال 1946 استقلال خود را به دست آورد و از زير سلطه فرانسه خارج شد؛ دقيقا يك سال پس از پايان جنگ دوم جهاني.
Present Iran was historically referred to as Persia until 1935 when Reza Shah Pahlavi formally asked the international community to call the country by its native name, Iran. But In 1959 due to controversial debates over the name, it was announced that both could be used
The First inhabitants of Iran were a race of people living in western Asia. When the Aryans arrived, they gradually started mingling with the old native Asians. Aryans were a branch of the people today known as the Indo-Europeans, and are believed to be the ancestors of the people of present India, Iran, and most of Western Europe
Recent discoveries indicate that, centuries before the rise of earliest civilizations in Mesopotamia, Iran was inhabited by human. But the written history of Iran dates back to 3200 BC. It begins with the early Achaemenids, The dynasty whose under the first Iranian world empire blossomed
Cyrus the Great was the founder of the empire and he is the first to establish the charter of human rights. In this period Iran stretched from the Aegean coast of Asia Minor to Afghanistan, as well as south to Egypt.The Achaeamenid Empire was overthrown by Alexander the Great in 330 BC and was followed by The Seleucid Greek Dynasty
After the Seleucids, we witness about dozen successive dynasties reigning over the country, Dynasties such as Parthian, Sassanid, Samanid, Ghaznavid, Safavid, Zand, Afsharid, Qajar and Pahlavi. In 641 Arabs conquered Iran and launched a new vicissitudinous era. Persians, who were the followers of Zoroaster, gradually turned to Islam and it was in Safavid period when Shiite Islam became the official religion of Iran
Since Qajar dynasty on, due to the inefficiency of the rulers, Iran intensely begins to decline and gets smaller and smaller. The growing corruption of the Qajar monarchy led to a constitutional revolution in 1905-1906. The Constitutional Revolution marked the end of the medieval period in Iran, but the constitution remained a dead letter.
During World Wars I and II the occupation of Iran by Russian, British, and Ottoman troops was a blow from which the government never effectively recovered.
In 1979, the nation, under the leadership of Ayatollah Khomeini, erupted into revolution and the current Islamic republic of Iran was founded
Throughout Iran's long history, in spite of different devastating invasions and occupations by Arabs, Turks, Mongols, British, Russians, and others, the country has always maintained its national identity and has developed as a distinct political and cultural entity
With a long-standing and proud civilization, Persian culture is among the richest in the world. Two and a half millennia of inspiring literature, thousands of poets and writers, magnificent and impressive architecture, live customs dating back to Zoroastrians over 3000 years ago, and other unique characteristics of the nation are rivaled by only a few countries.
Throughout the history, this grand treasure of Persia was gradually transferred to eastern and western nations. Iran's significant contribution into the world civilization in many respects is indispensable. Many ceremonies of the ancient Persians are the basis of western celebrations.
Among the ceremonies still being held are Norouz, Charshanbeh Suri, Sizdah Bedar, Yalda Night and Haft Sin. Sitting around Haft Sin and reciting Hafez, visiting family and friends during Norouz celebration, night of Charshanbeh Suri and jumping over the bonfire in the hope of getting rid of all illnesses and misfortunes, spending Sizdah Bedar, the 13th day of the New Year, in nature, are old interesting traditions coming from the Achaemenid Empire.
Another eminent feature of Persian culture is art. In fact culture and art are two closely interwoven concepts forming the soul of human civilizations. Persian exquisite carpets, subtle soulful classic music, outstanding tile work of unique blue mosques, old influential architectural style and countless brilliant literary works are famous in the world.
Persian or Farsi, is one of the world's oldest languages still in use today, and is known to have one of the most powerful literary traditions and potentials. Persian poetry with masterpieces of Saadi, Hafiz, Rumi and Omar Khayyam is well known around the world.
As all Persians are quick to point out, Farsi is not related to Arabic, it is a member of the Indo-European family of languages.
One more art intertwined with Persian culture, worth mentioning, is the art of cooking. Persian foods, accompanied by herbs and spices are product of the creativity, skill and patience of many generations of cooks.
Once you try a Persian food such as, Chelow Kabab, Ghormeh Sabzi, Gheimeh or Abgusht it will be hard for you to do without Persian food.
Undoubtedly, in this melting pot of civilization everybody will be overwhelmed by the beauties of the country and the depth of nation's colorful and lively culture.
Location
Iran is a country in southwestern Asia, located on the eastern side of the Persian Gulf. It lies at the easternmost edge of the geographic and cultural region known as the Middle East.
More than half of Iran's international border of 4,430 km is coastline, including 740 km along the Caspian Sea in the north and 1,700 km along the Persian Gulf and Oman Sea in the south. Bandar-e-Abbas is the largest harbor in the south of Iran located on the Strait of Hormoz, the narrow passage separating the Persian Gulf and Oman Sea through which tens of oil tankers are heading for various destinations in different corners of the world everyday.
Seasons
Iran is one of the few countries that have all four distinguished seasons. And at any time of the year, in each section of the country, one of the four seasons is visible. Iran's variety in terms of temperature, humidity and rainfall differs from place to place and season to season. Length of the seasons differs in different regions.
Natural Regions
One of the world's most mountainous countries, Iran contains two major ranges of mountains, the Alborz with the highest peak in Asia west of the Himalayas, Damavand (5671 m above sea level) and the Zagros that cuts across the country for more than 1,600 km extending from north west to the south east of the country. The peaks exceeding 2,300 m in these two ranges capture a considerable amount of moisture coming either from the Caspian Sea southward or the Mediterranean eastward.
Deserts of Iran
Iran is situated in a high-altitude plateau surrounded by connected ranges of mountains. The well-known deserts of Iran are at two major regions: 1) Dasht-e-Kavir, and 2) Kavir-e-Lut. They are both some of the most arid and maybe hottest areas of their kinds in the world.
The desert Pits of Iran
Kavir-e-Lut is the largest pit inside the Iranian plateau and probably one of the largest ones in the world. Kavir-e-Lut is a pit formed by broken layers of the earth.
Mountains of Iran
The whole area of Iran can be divided in to four parts: 1/2 mountains as one part, and 1/4 deserts and 1/4 fertile plains as the other part. There are two major ranges of mountains called the Alborz and the Zagros.
- The Alborz have been extended all the way from Azerbaijan to Afghanistan passing through the southern part of the Caspian Sea.
- The Zagros have covered a region from Azerbaijan to the west and SE of the country.
The highest peak of Iran (Middle East) called "Damavand", 5671m ASL. It is a burned-out volcano with a crater of 400m width. At times, sulfur gas ascends to the top and covers the peak like clouds.
Rivers of Iran
There is a vastly extended network of rivers in Iran most of which seasonally are filled with water. Some permanent rivers run from the Alborz or the Zagros to the Caspian Sea, Persian Gulf and Oman Sea. Some temporary rivers either run into a body of water or get dried before reaching any watershed.
Sea, Gulf & Lakes of Iran
Persian Gulf is situated at the south of Iran. It is almost 900km long from the Strait of Hormoz to Arvand Rud, the border river between Iran and Iraq. The Persian Gulf is one of the warmest bodies of water in the entire Middle East.
Oman Sea, situated at the south of Iran, connects the Persian Gulf to the Indian Ocean. With an approximate area of 903,000 km?, the Oman Sea is surrounded by Iran and Pakistan at the north, Deccan peninsula at the east and Arabia peninsula at the west.
Iran has got small ports at its shorelines with the Oman Sea like Chabahar, Gavater and Jask.
Since antiquity, the Strait of Hormoz and the Oman Sea have always been strategic waterways. Today, tens of gigantic oil tankers carry oil everyday from the countries in the region through this route to different parts of the world.
With an area of approximately 371,000sq.km, Caspian Sea in the largest body of inland water all over the world, which is situated at the north of Iran. Its neighboring countries are Iran at the South, Turkmenistan at the SE, Kazakhstan at the NE and north, Russia at the NW and Azerbaijan at the SW.
The Iranian shorelines are approximately 992km from the East to the West. The average level of of the Caspian Sea is 28m below sea level. There are geographic areas born at the Iranian shorelines because of the changes in the level of the sea, like Miankaleh Peninsula, Ashuradeh IslandHossein Qolly Bay, Gorgan Bay and Anzaly Bay.
There are permanent and temporary lakes in Iran depending on the amount of water in them in different seasons. Such as Uromiyeh Lake, Zaribar Lake, Hamun Lake, Parishan Lake and Maharlu Lake.
