سلام.این روز ها ، در جو دانشگاه و کلاس های ارشد غرق شده ام،از اینکه در این داشگاه درس می خوانم لذت می برم،کتاب هایم را با لذت می خوانم،درس هایی جدید یاد گرفته ام،از اساتید گذشته ام بیشتر فهمیده ام و تنها کارم فراموش کردن دروغ هایشان می باشد،از اینکه از دوستی های دروغین گذشته فاصله گرفته ام آرامش می گیرم،این روزها از اسطوره ها،از فرهنگ ها و آداب بیشتر می خوانم. شاید این بهترین روزهای زندگیم باشد،نه،روزهایی شیرین انتظارم را می کشد.

سلام به همه دوستان. این هفته ای که سپری شد هفته گردشگری و روز 5 مهر روز جهانی جهانگردی نام داشت.کسانی که بنوعی با این صنعت سر و کار دارند حتما می دانند که در این هفته و تنها در این هفته کشتی صنعت گردشگری ایران شروع به حرکت کرده و هنوز به 7 روز نکشیده از حرکت در دریایی آرام باز می ایستد و آنقدر صبر میکند تا یک سالی دیگر سپری شود.بازار همایش ها،میتینگ ها،رستوران ها،هتل ها و در کنار آن کیف ها و غذا های مجانی گرم ،گرم میشود.هر جایی بروی بگویی از توریسم چیزی میدانی،تریبون را می گیری و از توریسم در ایران می گویی،بدون آنکه اصلا بدانی توریسم یعنی چه؟ آری ،قصه هفته گردشگری ما ،حکایتی عجیب دارد  ،عجیب بخاطر آنکه:

1:در شهر هایی توریستی که باید در این هفته حرکتی کنند ، اصلا خبری از  روز گردشگری نیست،چرا هست،جلسه ای توریستی برگزار می شود،از دکتر قلب گرفته تا معلم بازنشسته،همه دعوت می شوند،با دوستم که ارشد گردشگری دارد تماس می گیرم،میگویم در این جلسه حضور داری،میگوید نه،دارم چای می نوشم،می گویم نوش جانت.

2:به فراخور پذیرش مقاله ام در همایشی در دانشگاه شریف ،در تاریخ 6مهر به این دانشگاه میروم ،شنیده ام که در دانشگاه ها اساتیدمان علم و ادب دانشجویی و انتقادات علمی را یادمان میدهند،اما من انتقاداتی توهینی و بی شخصیتی را یاد می گیرم،تاسف می خورم بر آمدنم.

3: در تاریخ 10 مهر به همایشی در هتل هما می روم.همایشی مشترک میان دانشگاه علامه و هتل هما.بعد از همایش هتلداری که در کیش  داشتم هیچ همایشی بدلم ننشسته بود. شنیدن سخنرانی های تکراری اساتیدمان و ترجمه هایی که با نام خود ثبت می کنند،حالم را خراب می کند. با دیدن چهره هایی نا آشنا در همایش که گویی از سویی دیگر آمده اند،بمن انرژی میدهند،همسرم،حالم را درک می کند.اما باز نمیشود خوب استفاده کرد،مدیران هتل ها و متل ها و.... و اساتیدمان تریبون را چسبیده اند.همه یک ساعت حرف میزنند،اما استادی از آن سوی آب،تنها 10 دقیقه برای حرف زدن وقت دارد،اما او با 8 دقیقه حرف زدنش درسی بزرگ می دهد،پی بردن به آنکه چرا در گردشگری نا توانیم،می گویم ای کاش گوش شنوایی باشد.

4،5،6،7 و باقی توضیحات را نگه می دارم.هر چه بگوبم بیشتر خسته می شوم،

پی نوشت:

در این همایش ها خیلی ها را دوباره دیده ام،دوستانی مثل آرش نورآقایی ،محمد امین جعفری،پرتو حسنی ،مهوش رنجبر و....  و دوستانی را دیده ام که خود را به ندیدن زده اند،با خودم می گویم حتما برای خود کسی شده اند،شاید.و نیز با دوستانی جدید آشنا شدم.آقای حسنی زاده یکی از آنها بوده ،ارشد علامه می خواند و مازندرانی است،صداقت و بی ریایی اش را دوست دارم.دوستیمان را نیک میدانم و به این دوستی ها افتخار می کنم. این همایشها اولین همایش هایی بوده اند که با همسرم رفته ام،از اینکه هردو با هم زنده ایم و زندگی میکنیم لذت می برم و از او تشکر می کنم.

تا بعد....

سلام به همه دوستان و راهنمایان گردشگری کشور.انجمن صنفی راهنمایان گردشگری استان خوزستان تشکیل شد.خبری که از شنیدنش خیلی خوشحال شدم.تبریک به دوستان خوب خوزستانی.

http://www.chn.ir/news/?section=1&id=34359

سلام.از سفر خاطره انگیز مشهد برگشتیم و در کنکور ارشد هر دو قبول شدیم و بعد جشن این پیروزی را با یک سفر زیبا به استان زنجان شادباش گفتیم.کتله خور،گنبد سلطانیه و مقبره چلپی اوغلو ،رختشویخانه،مردان نمکی و مسیر زنجان طارم منجیل  و .... را هیچگاه فراموش نخواهیم کرد.