پیغام کوتاه
ارشيو پيغام کوتاه   

 
لینکدونی سایت

بیابان های ایران

یک عدد دانشجوی جهانگردی

جهانگردی 88 تبریز

موزه رضا عباسی

باغ های ایرانی

علم گردشگری

سایت استادم:دکتر محمد رضا اورمزدی

دختر کوروش(نازیلا محمد پور)

علی اصغر رضی کاظمی(رامسر -عکس)

بسیار سفر باید...

سایت هتلداری ایران

سایت دکتر روشن بابایی(استاد جهانگردی دانشگاه لنگرود)

سایت سفر و گردشگری ایران

نخبگان توریسم(مهران)

عاشق سفر(جمشید و محمد)

فرهنگ و هنر ایرانی(احسان)

سفر به دور ایران(خشایار)

نسیم طبیعت ایران

بیا تا برویم(سمیرا منفرد)

سایت آرش نور آقایی

راهنمایان گردشگری

انجمن بین المللی سفر

میراث آریا

اصفهان

محوطه تاریخی بیستون

روستای ماسوله

سایت جامع گردشگری

سفر در طبیعت ایران

ایران سرزمین من

لاویج

آتر(رزگار)

یاداشت های یک دختر عاشق جهانگردی(سپیده)

سفر ایرانی(محمد رضا عباس پور)

ایران را بگردیم(محمد گایینی)

ایران چرخی(مهشید)

گروه آنادانا

کانون گردشگران جوان ایران

کمیته ملی طبیعت گردی

سفرنامه دور دنیا با دوچرخه

پاتوق علمی گردشگری

آینده توریسم ما

بوی کوچ(الهام حسینی)

گروه جهانگردی یزد

گردشگر(نسترن)

«چشمه گل» در حدود شش کيلومتري جنوب شهر راميان و در دامنه کوه «پنهان خانه» اعجاز آفرينش خداوند را در شرق استان گلستان به نمايش گذاشته است... 

 

اين چشمه زيبا و پرجاذبه با چشم‌اندازي زيبا به عنوان "نگين طبيعت"، ديدگان هر بيننده‌اي را خيره مي‌کند.

کلمه «گل» در ادبيات ترک به جاي گود و عميق که آب در آن جمع مي‌شود، اطلاق شده و تلفظ دقيق آن نيز در ترکي «گوء‌ل» است.

دليل نامگذاري اين منطقه به گل راميان به فرهنگ و زبان مردم بومي اين ناحيه مربوط است و گفته مي‌شود از نظر تاريخي جمعيت غالب منطقه از نژاد ترک و تيره‌اي از ايل گرايلي هستند.

پوشش گياهي اطراف آن را درختان پهن برگ، بلوط، درختچه‌هاي وليک پوشانده است و در نزديکي اين مجموعه دلپذير و با اهميت ذخير‌گاه جنگلي «زربين» واقع شده است.

در گل راميان گونه‌هاي ماهيان شامل ماهي سفيد رودخانه‌اي، سياه‌ماهي و ماهي «آبر نوئيدز» را مي‌توان يافت.

عمده ماهيان گل، ماهي سفيد رودخانه‌اي است و تغذيه اين ماهي بيشتر از حشرات آبزي و نرم‌تنان است اين گونه ماهي در اين منطقه داراي ارزش صيد ورزشي با قلاب است.

بر اساس تحقيقات انجام شده، اين چشمه از چشمه‌هاي آهکي است و آب آن از بخش داخلي جوشش دارد و سرريز اين منبع آبي به رودخانه «قره‌چاي» راميان که يکي از شاخه‌هاي «گرگانرود» است، وارد مي‌شود.

علاوه بر اين شهرستان راميان با جاذبه‌هاي توريستي ديگري نظير غار تاريخي و آبشارهاي شيرآباد، طبيعت زيبا در دل کوهستانهاي صعب العبور با چشم‌اندازهاي زيبا، کوه معروف «قلعه موران» و پارک جنگلي «دلند» ، آماده پذيرايي از مسافران نورزوي است.

علي وفايي فرماندار راميان در اين زمينه افزود: اين شهرستان داراي جاذبه هاي فراوان از جمله منطقه ييلاقي النگ، روستاي گردشگري پاقلعه و حمام تاريخي ايلخاني عهد قاجار است.

وي اظهار داشت: باغ قصر، آبشار سخه کمر با چشمه ساران متعدد با هفت آبشار زيبا و پرآب در منطقه نيلبرگ راميان تفرجاگاه خوبي براي عاشقان طبيعت است.

وي خاطرنشان کرد: هرسال گردشگران و طبيعت گردان زيادي براي بهره مندي از جاذبه هاي منطقه سفر مي کنند و براي نوروز نيز تدابير لازم براي پذيرايي از مسافران و طبيعت گردان فراهم شده است.

به گفته وفايي، جاذبه هاي اين شهرستان فقط منحصر به شهر نبوده و زيباييهاي مختلف قطعه اي بهشت را در اين نقطه از کرانه خزر ايجاد کرده تا جايي که لقب نگيني و صدف کرانه خزر را به خود اختصاص داده است.

احمد شاکري شهردار راميان گفت: چشمه گل و دالان بهشت اين منطقه نيازمند توجه ملي است و در صورت توجه، اين منطقه از نقاط بکر و ديدني است که در جذب گردشگر تقش بسياري دارد و بايد برخي امکانات در حاشيه آن فراهم شود.

وي افزود: چشمه گل راميان در 5 کيلومتري جنوب شهر راميان واقع شده و آب آن از عمق مي جوشد و به علت داشتن عمق زياد منظره زيبايي ايجاد کرده است.

شهردار راميان اظهار داشت: 35 ميليون مترمربع آب در اين چشمه جمع مي شود که با ساختن سد در اين مکان مشکل تامين آب روستاهاي حاشيه آن برطرف مي شود.

به گفته شاکري ، براي آسفالت جاده اين چشمه گل، 300 ميليون ريال کمکهاي مردمي جمع شده و نياز است تا حمايتهاي دولتي در اين بخش افزايش يابد.

   

چهارشنبه، 15 مهر ماه ، 1388
بازديد:124 بار

برج میلاد بلندترین آسمان‌خراش ایران و چهارمین برج مخابراتی بلند در جهان است. این برج مخابراتی و چندمنظوره، در مجموعه مرکز ارتباطات بین المللی تهران، در شمال‌غربی شهر تهران، میان تپه‌ای با مساحت..

 

برج میلاد

 

برج میلاد بلندترین آسمان‌خراش ایران و چهارمین برج مخابراتی بلند در جهان است. این برج مخابراتی و چندمنظوره، در مجموعه مرکز ارتباطات بین المللی تهران، در شمال‌غربی شهر تهران، میان تپه‌ای با مساحت تقریبی ۱۴ هکتار واقع در جنوب شهرک‌قدس و شمال کوی‌نصر در منطقه ۲ شهرداری تهران قرار دارد.

این سازه كه به خاطر ارتفاع بلند و شکل ظاهری متفاوتش، تقریباً از همه جای تهران نمایان است، یکی از نمادهای پایتخت به شمار می‌آید.

ارتفاع برج ميلاد 435 متر است كه پس از برج سي‌ان تورنتو كانادا با 3/553 متر ارتفاع، برج مسكو با 3/533 متر ارتفاع و برج شانگهاي چين با 500 متر ارتفاع در مكان چهارم برج‌هاي مخابراتي جهان قرار دارد.

برج ميلاد از 5 قسمت اصلي شامل، شالوده، ساختمان پاي برج (لابي)،‌ بدنه اصلي برج، سازه راس و دكل تشكيل شده است كه ساختمان راس آن يكي از بزرگ‌ترين ساختمان‌هاي راس در برج‌هاي مخابراتي دنياست

مرکز ارتباطات بین المللی تهران، كه با هدف رفع نیازهای مخابراتی و تلویزیونی تهران ساخته شده است، از چهار بخش اصلي شامل: برج مخابراتي - تلويزيوني، مركز همايش‌هاي بين‌المللي، هتل پنج ستاره بين‌المللي و مركز تجارت جهاني تشكيل شده است.

 

کارکردهای عمده برج

  • ایجاد و گسترش شبكه دسترسی بي‌سیم به اطلاعات Wireless Access Network
  • زیر ساخت مناسب برای سیستم های جدید تلویزیونی دیجیتال
  • بهینه سازی پوشش رادیو تلویزیونی FM,UHF,VHF
  • کاربری‌های هواشناسی
  • گسترش و بهینه سازی پوشش شبکه های بی سیم و پی جو
  • ایجاد جاذبه گردشگری و بهره مندی از فضاهای گردشگری، تجاری و فرهنگی (رستوران گردان، سکوی دید،گالری هنری، گنبد آسمان و موزه انقلاب اسلامی

مشخصات فني برج:

 

این برج سازه‌ای است بتنی كه پایهٔ اصلی برج بتن آرمه است. ارتفاع آن ۳۱۵ متر از روی زمین‌طبیعی با مقطع حجره‌ای (سلولار) است كه حدود ۳۳۰۰۰ متر مکعب بتن در آن مصرف شده‌است.


بدنه برج، شامل هسته مرکزی و چهار عدد باله‌است كه درون هسته مرکزی ۳ حجره به آسانسورها و یک حجره به راه پله اضطراری اختصاص یافته‌است.


6 آسانسور شیشه‌ای در سه طرف بدنه برج، هر یك با ظرفیت 25 نفر قرار داردكه با سرعت متوسط 7 متر بر ثانیه، بازدید كنندگان را به بالای برج منتقل خواهد كرد.

سازه راس برج از جنس فولاد و از 12 طبقه با زیربنای بیش از 15000 مترمربع با حداکثر قطر 60 متر كه یكی از بزرگترین سازه راس برج‌های مخابراتی تلویزیونی دنیاست، ساخته شده است. عملکرد سازه راس شامل رستوران ویژه و گردان، سکوهای نمایش، گنبد آسمان است.

 
دکل آنتن برج با ارتفاع بیش از 120 متر به منظور نصب آنتنهای مخابراتی و تلویزیونی پیش بینی شده است.

چهارشنبه، 15 مهر ماه ، 1388
بازديد:102 بار

بازارهاي هفتگي محلي كه در مناطق مختلف استان گيلان برگزار مي‌شوند نه تنها براي روستائيان و شهريان جالب توجه هستند بلكه از لحاظ گردشگري هم مي‌تواند موردتوجه قرار گيرند... 

بازارهاي هفتگي در گيلان از ديرباز تا امروز از اهميت خاصي برخوردار بوده است.

اين بازارها، محلي براي تبادل کالا، فروش محصولات روستايي و صنايع دستي و خريد کالاهاي شهر براي رفع نياز است. در گذشته که مساله رفت و آمد روستاييان مثل امروز حل نشده بود، بازارها از اهميت بيشتري برخوردار بودند. امروز با وجود جاده‌هاي آسفالته و تراکم وسيله‌هاي نقليه، روستانشينان نياز چنداني را براي حضور در بازارها نمي‌بينند با اين وجود بازارها هنوز هم خالي از لطف نيستند. نكته‌ي قبال توجه ديگر اين است كه بازارهاي هفتگي محلي مي‌توانند انگيزه‌اي براي جذاب گردشگران باشند. در زير به معرفي برخي از بازارهاي هفتگي كه در استان گيلان برپا مي‌شوند مي‌پردازيم:

آستانه اشرفيه: دوشنبه بازار و پنج‌شنبه بازار 
روزهاي دوشنبه و پنج شنبه بازار هفتگي در شهر آستانه اشرفيه براي ارائه‌ي کالاهاي مهم روستايي از بازارهاي درجه اول گيلان برگزار مي شود. محصولات منطقه مخصوصاً برنج، کنف، ابريشم و بادام زميني در اين بازار عرضه مي‌شود.

انزلي: شنبه‌ بازار
بندر انزلي داراي بازار هفتگي فعال و پر محصولي است که خريداران مي‌توانند کالاها و اجناس موردنياز خود را در آن بيابند. اجناس اروپايي، چيني، ژاپني و محصولات آسياي مرکزي و قفقاز در روزهاي بازار از سراسر خط ساحلي به شنبه بازار انزلي برده مي‌شوند. محصولات غذايي شهرستان‌هاي ديگر و حتي صنايع دستي از فرش ترکمني تا چاقوي زنجان و محصولات محلي مانند ماهي و مرغابي و انواع پرندگان شکاري و برنج، و نيز فرآورده‌هاي دامي و صنعتي و بافته‌هاي حصيري و سفالي و تورهاي ماهيگيري در اين بازار عرضه مي‌شود.

زيباکنار: پنج‌شنبه بازار 
دهستان زيباکنار از توابع لشت نشاء است و روزهاي پنج‌شنبه هر هفته در آن بازار هفتگي برگزار مي‌شود. در اين بازار انواع ميوه و سبزيجات، ماهي، مرغ و تخم مرغ و مرغابي و صنايع دستي عرضه مي‌شود.

خمام: يک‌شنبه بازار
بازاري نام آشنا براي گيلانيان. باتوجه به نزديکي آن به شهرهاي رشت و انزلي و شهرهاي اطراف، فروشندگان بسياري در آن به عرضه‌ي کالاهاي شهري و روستايي مي‌پردازند و مشتريان رشتي بيش از ديگران علاقمند به خريد برنج، مرغ، تخم مرغ و بوقلمون و سبزي‌هاي محلي در اين بازار هستند.

کياشهر: چهارشنبه بازار
بازار کيا شهر اگرچه بازار کوچکي است ولي مشتريان بسياري دارد. زيرا مردم منطقه با اين بازار آشنايي بسياري دارند. گوشت، مرغ، تخم مرغ، جوجه، سبزيجات، ماهي، بادام و برنج ازجمله محصولاتي هستند که در اين بازار عرضه مي‌شوند.

لشت نشاء: شنبه و سه‌شنبه بازار
در بخش لشت نشاء، روزهاي شنبه و سه‌شنبه هر هفته، بازار هفتگي برگزار مي‌شود. اين بازار از قديمي‌ترين و معروف‌ترين بازارهاي هفتگي منطقه است که در آن انواع و اقسام صنايع دستي، مرکبات، برنج، ماهي، سبزيجات، پوشاک، ادوات کشاورزي و انواع سموم باغي عرضه مي‌شود. 

خشک‌بيجار: دوشنبه بازار و پنج‌شنبه بازار
خشک‌بيجار يکي از بخش‌هاي شهرستان رشت است که بازار هفتگي آن روزهاي دوشنبه و پنج‌شنبه برگزار مي‌شود. در اين بازار محصولاتي چون مرغ و تخم مرغ محلي، مرغابي، ماهي، بذر گياهان و انواع محصولات باغي به فروش مي‌رسد.

حسن رود: چهارشنبه بازار
حسن رود از توابع شهرستان بندر انزلي است که در بازار هفتگي آن عرضه صنايع دستي و صنايع حصير بافي رونق فراواني دارد. مشتريان از نقاط مختلف کشور و استان براي خريد کلاه، ساک دستي، زنبيل و سفره‌هاي حصيري به اين منطقه سفر مي‌کنند.

برگرفته از : خبرگزاري ميراث فرهنگي

چهارشنبه، 15 مهر ماه ، 1388
بازديد:138 بار

آتشکده‌ي باکو در 30 کيلومتري شهر باکو، در بخش جنوب شرقي شبه جزيره‌ي آبشرون و حومه‌ي شهر سوراخاني قرار دارد. در کشور آذربايجان به اين بنا آتشگاه مي‌گويند. 

وجه تسميه نام‌هايي که به آتشکده مربوط است: وجه تسميه‌ي سه نام باکو، آبشرون و سوراخاني را باتوجه به منابع گوناگون بررسي مي‌کنيم.

براي واژه باکو دو وجه تسميه آورده شده است: 1- برگرفته از واژه‌ي پهلوي باگوان (باگ يا بگ يا بغ به معناي خدا و وان پسوندي به معناي جايگاه) واژه باگوان به باکويه تبديل شده و تا پيش از دوره‌ي صفوي از اين واژه استفاده مي‌شده، اما از دوره‌ي صفوي باکويه به بادکوبه تبديل شده است. 2- برگرفته از واژه فارسي بادکوبه به دليل وجود بادهاي دائمي و گاه پرشدت. حکومت کنوني آذربايجان در همه جا باکو را به باکي (به ترکي يعني تپه) تبديل کرده است تا آن را ريشه پارسي دورتر کرده باشد.

براي نام آبشرون نيز دو وجه تسميه وجود دارد: 1- برگرفته از آب شوران فارسي، جايي که آب آن را مي‌شويد به دليل نزديکي به درياي مازندران و جزر و مد آن 2- جايي که آب آن شور است.

براي نام سوراخاني نيز دو وجه تسميه وجود دارد: 1- برگرفته از واژه سوراخ فارسي به دليل روزنه‌هاي زيادي که در شبه جزيره آبشرون وجود دارد و گاز طبيعي از آن متصاعد مي‌شود 2- برگرفته از واژه سرخ فارسي به دليل سرخ بودن نسبي خاک روستا نسبت به روستاهاي پيراموني.

به دليل تعلق درازمدت اين ناحيه به ايران وجود نام‌هايي با ريشه‌ي زبان‌هاي ايراني در تمام منطقه‌ي قفقاز و ماوراي قفقاز کنوني عجيب نيست.

پيدايش آتشکده: شبه جزيره آبشرون که در غرب درياي مازندران جاي دارد ميداني نفتي بزرگي است که با روزنه هايي، گاز طبيعي متصاعد شده از اين ميدان نفتي را به بيرون هدايت مي‌کند و اگر شعله‌اي به آن نزديک مي‌شده آتش زبانه مي‌کشيده است. بر پايه‌ي اين ويژگي منطقه و پيشرفت دين زرتشتي، آتشکده‌اي ساخته شد که از سده نخست (و در برخي منابع 5 سده پيش از ميلاد) تا سده‌ي هفت ميلادي برپا بود، تاريخ نگار ارمني موسي خورني نوشته است که "چون اردشير بابکان به ارمنستان آمد فرمان داد که آتش هرمزد را در آتشکده اين ديه هميشه فروزان دارند". با هجوم تازيان آتشکده از رونق افتاد و زرتشتيان به هند مهاجرت کردند.
دوباره سازي: در سده هاي 17 و 18 ميلادي، بازرگانان هندي که در جاده‌ي بزرگ ابريشم رفت و آمد مي‌کردند در جايي که شعله ابدي آتش از زيرزمين بيرون مي‌آمد و بر مبناي آتشکده باستاني، معبد را دوباره سازي کردند. در سال 1883 آتش طبيعي به دليل کم شدن و قطع گاز در دورادور آتشکده از فروغ افتاد و معبد متروک شد تا در سال 1975 با آوردن لوله گاز و روشن کردن آتش به شکل موزه درآمد. آتشکده به طور متوسط حدود 15000 ديدارکننده در سال دارد. از سال 1998 ميلادي براي افزون شدن به فهرست ميراث جهاني نامزد شده است.

ساختمان آتشکده: ساختمان آتشکده از بيرون يک پنج ضلعي است با ديوارهاي پيرامون آن و يک ورودي مرکزي که در بالاي آن مانند معماري بومي آبشرون اتاقي براي ميهمانان با نام بالاخانه درست شده است. در حياط مرکزي بنايي چهارگوش گنبددار وجود دارد و پيرامون حياط اتاق‌هايي براي راهبان. کتيبه‌هايي به خط سانسکريت بالاي اتاق‌ها روي سنگ حک شده است. بناي چهارگوشي که در وسط حياط قرار دارد چهارتاقي گنبدداري است که اينک آتش زير گنبد به صورت مصنوعي و از طريق لوله‌هايي که به آن وصل شده، روشن است. اما در نقاشي‌هاي قديمي که از آتشکده وجود دارد آتش از چهار ستون کوتاه روي بام نيز شعله ور بوده است. با فاصله اندکي از چهارتاقي آتش ديگري وجود دارد که گفته مي‌شود براي سوزاندن جسد درگذشتگان بوده است. اتاق‌هاي پيرامون حياط به صورت موزه‌اي درآمده که راهبان ساکن آن‌ها به صورت مجسمه‌هاي مومي به نمايش درآمده‌اند. مجسمه‌ها باتوجه به نقاشي‌هاي قديمي و شرحي که ديدارکنندگان از آتشکده داده‌اند ساخته شده‌اند، در يکي از اتاق‌ها يک عابد در حال رياضت کشيدن به شيوه ي مرتاض‌ها است و در جايي ديگر عابدي درحال گرفتن پول از يک بازرگان است. ساختمان چهارتاقي با تمام آتشکده‌هاي ايراني تفاوت دارد و تاثير سبک معماري هندي در آتشکده انکارناپذير است.

نامداراني که از آتشکده ديدار کرده‌اند: نامداراني که از آتشگاه ديدار کرده‌اند عبارتند از: نويسنده فرانسوي آلکساندر دوما (پدر)، شيميدان روس ديميتري مندليف، جهانگرد آلماني اي.کمپفر، نقاش روس و. ورشاگين، جهانگرد فرانسوي ف. ويلو، دانشمندب.دورن، جهانگرد بلژيکي ارنست اورسل(1882)


شرح آتشکده در نوشتار ديگران: اعتمادالسلطنه در مرآت البلدان چنين مي‌نويسد: "معبد آتش پرستان هندي و پارسي در اين ((صوري خانه)) است. عمارتي است مربع و در وسط آن عمارت اتاقي بنا شده است که چهار طرف آن باز است. وسط گودالي است که آتش از ميان آن بيرون مي‌آيد".

و ارنست اورسل جهانگرد بلژيکي در سفرنامه‌ي قفقاز و ايران مي‌نويسد: "آخرين موبد بزرگ در سال 1864(1281 ه.ق) به قتل رسيد. چند سال بعد پارسيان بمبئي موبد ديگري را به جاي وي فرستادند. اما زايران زردشتي که از هند و ايران به اين آتشگاه مي آمدند، کم کم کهن‌ترين عبادتگاه خود را از ياد بردند. در سال 1880(1297 ه.ق) موبد آتشگاه که از تنهايي حوصله‌‌اش سر رفته بود، براي پيدا کردن موبدان و همکاران ديگري از ميان پارسيان هند پست خود را ترک کرد و راهي آن ديار شد، ولي بعد از آن ديگر کسي او را نديد".


آتشکده يا معبد هندوها: بدون ترديد از زمان ساخت تا نابودي معبد به هنگام هجوم تازيان از اين بنا به عنوان آتشکده استفاده شده است. اما در دوباره سازي و استفاده از بنا در سده‌هاي 17 و 18 ميلادي به نظر مي‌رسد هم هندوان و هم زرتشتيان از آتشکده استفاده کرده‌اند. ديدارکنندگاني که در طول دو سده از آتشکده ديدار کرده‌اند گزارش‌هايي نوشته‌اند که استفاده دو آيين از آتشکده را نشان مي‌دهد: در سال 1876 ميلادي جيمز برايس گزارش کرده است که انجمن زرتشتيان بمبئي حامي مالي آتشکده بوده‌اند و در سال 1882 ميلادي ارنست اورسل از زايران زرتشتي نام مي‌برد. اما در سال1925 ميلادي موبد زرتشتي که از بمبئي عازم آذربايجان شده است و جيوانجي جمشيدجي مودي نام دارد گزارش داده است که نه تنها من بلکه هر پارسي که کمي با برادران هندو آشنا باشد مي‌داند که اين معبد براي ستايش خداي آتش هندوان يعني آگني است.

آتشکده باکو و گشت هاي ايراني: متاسفانه ديدار از آتشکده باکو در فهرست عمومي گشت‌هاي آژانس‌هايي که براي ايرانيان برنامه‌ريزي مي‌کنند جاي ندارد. چنانچه قصد داريد به کشور آذربايجان برويد از آژانس بخواهيد تا ديدار از آتشکده را در برنامه جاي دهد.

 برگرفته از : خبرگزاري ميراث فرهنگي

 

 

 

چهارشنبه، 15 مهر ماه ، 1388
بازديد:141 بار

آکواریوم سیدنی، مکانی تفریحی است که در شهر سیدنی استرالیا واقع شده است. این آکواریوم از شرق به بندر مشهور سیدنی ( Darling Harbour ) و از شمال به پل پیرمونت ( Pyrmont Bridge ) منتهی شده است... 

 

این مکان دیدنی، تنوع بیشماری از آبزیان استرالیا را در خود جای داده است که شامل ۶۵۰ گونه مختلف جانوری از جمله بیش از ۶۰۰۰ نوع ماهی و دیگر موجودات دریائی از زیستگاههای آبی استرالیا می باشد که همه روزه جهت بازدید عموم آزاد است.

عمده ترین بخش نمایشی اکواریوم تونل شیشه ای آن است که به گونه ای خاص در زیر آب تعبیه شده و کوسه های عظیم الجثه و ماهیهای زیبا از بالای سر بازدیدکنندگان عبور کرده و منظره ای شگفت انگیز را پدید می آورند. وزن برخی از این کوسه ها به ۳۰۰ کیلوگرم و طول آنها به بیش از سه متر می رسد.

 

کواریوم سیدنی در سال ۱۹۸۸ همزمان با دویستمین سالگرد اکتشاف قاره استرالیا گشایش یافت و هم اکنون یکی از بزرگترین آکواریوم های موجود در جهان به شمار می آید.

این مکان خاطره انگیز سالانه پذیرای بازدیدکنندگان بیشماری میباشد که ۵۵ درصد آن را بازدیدکنندگان خارجی تشکیل می دهند، از اینرو یکی از جاذبه های توریستی شهر سیدنی به حساب می آید.

یکی از برنامه های آینده سازمان گردشگری استرالیا، ساخت آکواریومی مخصوص تمساح می باشد که هم اکنون در مراحل طرح ریزی قرار داشته و در سال ۲۰۰۸ بهره برداری خواهد شد.

در سال ۲۰۰۶ حیات وحش سیدنی ( Sydney Wildlife World ) نیز در مجاورت آکواریوم گشایش یافت که هر دو مکان متعلق به سازمان جاذبه های طبیعی سیدنی می باشند.

آکواریوم سیدنی به منظور تاکید بر القای حیات آبزیان و زندگی زیر آب، توسط مهندسین معمار استرالیائی طراحی شد و ساخت آن حدود دو سال به طول انجامید. مجموعه ی Great Barrier Reef نیز به همین منظور در سال ١۹۹۸ طراحی و افتتاح شد.

آکواریوم عمدتا با هدف نمایش جاذبه های منحصر به فرد طبیعی و حیات آبزیان کشور استرالیا در معرض دید عموم قرار گرفته است و بازدیدکنندگان بیشماری را از قاره های مختلف به سوی خود جذب می کند.

 

به دنبال گشایش نخستین مکان پرورش فک آبی در دسامبر سال ١۹۹١ آکواریوم سیدنی نیز امکانات تفریحی خود را گسترش داده و در سپتامبر سال ۲۰۰۳ جایگاه ویژه ای را نیز برای فک های آبی افتتاح نمود.

این جایگاه گونه های مختلفی از انواع فک های استرالیا و نیوزلند از جمله شیرهای دریائی استرالیائی و غیره را در خود جای داده است.

   

چهارشنبه، 15 مهر ماه ، 1388
بازديد:110 بار
Persia or Iran, a brief history

Present Iran was historically referred to as Persia until 1935 when Reza Shah Pahlavi formally asked the international community to call the country by its native name, Iran. But In 1959 due to controversial debates over the name, it was announced that both could be used

The First inhabitants of Iran were a race of people living in western Asia. When the Aryans arrived, they gradually started mingling with the old native Asians. Aryans were a branch of the people today known as the Indo-Europeans, and are believed to be the ancestors of the people of present India, Iran, and most of Western Europe

Recent discoveries indicate that, centuries before the rise of earliest civilizations in Mesopotamia, Iran was inhabited by human. But the written history of Iran dates back to 3200 BC. It begins with the early Achaemenids, The dynasty whose under the first Iranian world empire blossomed

Cyrus the Great was the founder of the empire and he is the first to establish the charter of human rights. In this period Iran stretched from the Aegean coast of Asia Minor to Afghanistan, as well as south to Egypt.The Achaeamenid Empire was overthrown by Alexander the Great in 330 BC and was followed by The Seleucid Greek Dynasty

After the Seleucids, we witness about dozen successive dynasties reigning over the country, Dynasties such as Parthian, Sassanid, Samanid, Ghaznavid, Safavid, Zand, Afsharid, Qajar and Pahlavi. In 641 Arabs conquered Iran and launched a new vicissitudinous era. Persians, who were the followers of Zoroaster, gradually turned to Islam and it was in Safavid period when Shiite Islam became the official religion of Iran

Since Qajar dynasty on, due to the inefficiency of the rulers, Iran intensely begins to decline and gets smaller and smaller. The growing corruption of the Qajar monarchy led to a constitutional revolution in 1905-1906. The Constitutional Revolution marked the end of the medieval period in Iran, but the constitution remained a dead letter.
During World Wars I and II the occupation of Iran by Russian, British, and Ottoman troops was a blow from which the government never effectively recovered.

In 1979, the nation, under the leadership of Ayatollah Khomeini, erupted into revolution and the current Islamic republic of Iran was founded
Throughout Iran's long history, in spite of different devastating invasions and occupations by Arabs, Turks, Mongols, British, Russians, and others, the country has always maintained its national identity and has developed as a distinct political and cultural entity

Persian Culture

With a long-standing and proud civilization, Persian culture is among the richest in the world. Two and a half millennia of inspiring literature, thousands of poets and writers, magnificent and impressive architecture, live customs dating back to Zoroastrians over 3000 years ago, and other unique characteristics of the nation are rivaled by only a few countries.

Throughout the history, this grand treasure of Persia was gradually transferred to eastern and western nations. Iran's significant contribution into the world civilization in many respects is indispensable. Many ceremonies of the ancient Persians are the basis of western celebrations.

Among the ceremonies still being held are Norouz, Charshanbeh Suri, Sizdah Bedar, Yalda Night and Haft Sin. Sitting around Haft Sin and reciting Hafez, visiting family and friends during Norouz celebration, night of Charshanbeh Suri and jumping over the bonfire in the hope of getting rid of all illnesses and misfortunes, spending Sizdah Bedar, the 13th day of the New Year, in nature, are old interesting traditions coming from the Achaemenid Empire.

Another eminent feature of Persian culture is art. In fact culture and art are two closely interwoven concepts forming the soul of human civilizations. Persian exquisite carpets, subtle soulful classic music, outstanding tile work of unique blue mosques, old influential architectural style and countless brilliant literary works are famous in the world.

Persian or Farsi, is one of the world's oldest languages still in use today, and is known to have one of the most powerful literary traditions and potentials. Persian poetry with masterpieces of Saadi, Hafiz, Rumi and Omar Khayyam is well known around the world.
As all Persians are quick to point out, Farsi is not related to Arabic, it is a member of the Indo-European family of languages.

One more art intertwined with Persian culture, worth mentioning, is the art of cooking. Persian foods, accompanied by herbs and spices are product of the creativity, skill and patience of many generations of cooks.

Once you try a Persian food such as, Chelow Kabab, Ghormeh Sabzi, Gheimeh or Abgusht it will be hard for you to do without Persian food.

Undoubtedly, in this melting pot of civilization everybody will be overwhelmed by the beauties of the country and the depth of nation's colorful and lively culture.

Nature of Iran

Location
Iran is a country in southwestern Asia, located on the eastern side of the Persian Gulf. It lies at the easternmost edge of the geographic and cultural region known as the Middle East.

More than half of Iran's international border of 4,430 km is coastline, including 740 km along the Caspian Sea in the north and 1,700 km along the Persian Gulf and Oman Sea in the south. Bandar-e-Abbas is the largest harbor in the south of Iran located on the Strait of Hormoz, the narrow passage separating the Persian Gulf and Oman Sea through which tens of oil tankers are heading for various destinations in different corners of the world everyday.

Seasons
Iran is one of the few countries that have all four distinguished seasons. And at any time of the year, in each section of the country, one of the four seasons is visible. Iran's variety in terms of temperature, humidity and rainfall differs from place to place and season to season. Length of the seasons differs in different regions.

Natural Regions
One of the world's most mountainous countries, Iran contains two major ranges of mountains, the Alborz with the highest peak in Asia west of the Himalayas, Damavand (5671 m above sea level) and the Zagros that cuts across the country for more than 1,600 km extending from north west to the south east of the country. The peaks exceeding 2,300 m in these two ranges capture a considerable amount of moisture coming either from the Caspian Sea southward or the Mediterranean eastward.

Deserts of Iran
Iran is situated in a high-altitude plateau surrounded by connected ranges of mountains. The well-known deserts of Iran are at two major regions: 1) Dasht-e-Kavir, and 2) Kavir-e-Lut. They are both some of the most arid and maybe hottest areas of their kinds in the world.

The desert Pits of Iran
Kavir-e-Lut is the largest pit inside the Iranian plateau and probably one of the largest ones in the world. Kavir-e-Lut is a pit formed by broken layers of the earth.

Mountains of Iran
The whole area of Iran can be divided in to four parts: 1/2 mountains as one part, and 1/4 deserts and 1/4 fertile plains as the other part. There are two major ranges of mountains called the Alborz and the Zagros.

- The Alborz have been extended all the way from Azerbaijan to Afghanistan passing through the southern part of the Caspian Sea.
- The Zagros have covered a region from Azerbaijan to the west and SE of the country.

The highest peak of Iran (Middle East) called "Damavand", 5671m ASL. It is a burned-out volcano with a crater of 400m width. At times, sulfur gas ascends to the top and covers the peak like clouds.

Rivers of Iran
There is a vastly extended network of rivers in Iran most of which seasonally are filled with water. Some permanent rivers run from the Alborz or the Zagros to the Caspian Sea, Persian Gulf and Oman Sea. Some temporary rivers either run into a body of water or get dried before reaching any watershed.

Sea, Gulf & Lakes of Iran
Persian Gulf is situated at the south of Iran. It is almost 900km long from the Strait of Hormoz to Arvand Rud, the border river between Iran and Iraq. The Persian Gulf is one of the warmest bodies of water in the entire Middle East.

Oman Sea, situated at the south of Iran, connects the Persian Gulf to the Indian Ocean. With an approximate area of 903,000 km?, the Oman Sea is surrounded by Iran and Pakistan at the north, Deccan peninsula at the east and Arabia peninsula at the west.
Iran has got small ports at its shorelines with the Oman Sea like Chabahar, Gavater and Jask.
Since antiquity, the Strait of Hormoz and the Oman Sea have always been strategic waterways. Today, tens of gigantic oil tankers carry oil everyday from the countries in the region through this route to different parts of the world.

With an area of approximately 371,000sq.km, Caspian Sea in the largest body of inland water all over the world, which is situated at the north of Iran. Its neighboring countries are Iran at the South, Turkmenistan at the SE, Kazakhstan at the NE and north, Russia at the NW and Azerbaijan at the SW.
The Iranian shorelines are approximately 992km from the East to the West. The average level of of the Caspian Sea is 28m below sea level. There are geographic areas born at the Iranian shorelines because of the changes in the level of the sea, like Miankaleh Peninsula, Ashuradeh IslandHossein Qolly Bay, Gorgan Bay and Anzaly Bay.

There are permanent and temporary lakes in Iran depending on the amount of water in them in different seasons. Such as Uromiyeh Lake, Zaribar Lake, Hamun Lake, Parishan Lake and Maharlu Lake.