نگاه

نگاهم را به آسمان می دوزم.به خدا می گویم،چرا؟خدا می گوید :باز هم که تو هستی .دیگر چه گله ای داری؟می گویم :خدایا مگر عاشقی جرم است؟خدا می گوید :آری جرم است .می گویم:مگر دوستی را دوست نمی داری؟می گوید:برای تو هرگز.می پرسم:خدایا مگر جرم من چیست؟می گوید:تو هنوز معنی دوست داشتن را نمی دانی.آنگاه یاد سخن استاد می کنم که می گفت:دوست داشتن از عشق برتر است.